headerblauw1

Jezus huilde. (Johannes 11 : 35)

Zondag 20 november willen we hen gedenken die ons dit jaar zijn voorgegaan. Wat was er ook dit jaar een verdriet. Wat hebben er ook dit jaar velen in de gemeente een geliefde moeten afstaan aan die verschrikkelijke dood. Wat zijn er ook dit jaar in Zuidwolde een tranen geschreid. Ja, de dood is om te huilen. Maar tot onze troost lezen we dat Jezus dat ook vindt, want aangekomen bij het graf van Lazarus lezen we : Jezus begon ook te huilen. Dat wil zeggen Jezus heeft een hart. Een hart dat met ontferming is bewogen. Kunt u zich Jezus zo voorstellen? Als een man bij wie de tranen over de wangen biggelden toen hij aankwam bij het graf van zijn vriend Lazarus? Wij beschouwen Jezus als degene die de tranen van de ogen afwist! Als de Trooster! En niet als een Meehuiler. Maar toch is Hij dat ook. Jezus huilde. Er zijn dingen op deze wereld die niet alleen voor ons, maar ook voor Jezus om te huilen zijn. En ik denk dat juist omdat Jezus weet wat verdriet is, dat hij daarom zo goed troosten kan. En ik denk dat juist omdat Jezus weet wat tranen zijn, Hij daarom onze tranen zo goed kan wissen. En bij het graf van Lazarus blijkt dat de tranen van Jezus geen hulpeloze tranen waren. Jezus blijkt Heer te zijn. Machtiger dan de dood. Hij beveelt : Neemt de steen weg! En na het begrijpelijke protest wordt de steen van het graf van Lazarus weggenomen. Voor Jezus is die steen van het graf wat voor ons de deur van een slaapkamer is. En zoals een moeder haar slapende kind wakker roept, zo roept Jezus tot de dode : Lazarus kom naar buiten!

Als wij tot een dode zouden spreken, hij zou ons niet horen, maar hier blijkt de dood maakt geen scheiding tussen Jezus en de doden. Want er is niets dat ons kan scheiden van de liefde van Christus. Sterven in Jezus Christus is dan ook op aarde gaan slapen en in de hemel wakker worden. Jezus zegt immers : Lazarus, onze vriend is ingeslapen. Iemand begraven is dan ook als het ware iemand leggen in een slaapkamer. Het graf is een tijdelijk onderkomen. Je blijft er tot het moment dat de bazuinen klinken en Jezus wederkomt. Dan zullen de graven opengaan en zullen wij een nieuw, een verheerlijkt lichaam mogen ontvangen. Dat wat wij ook belijden in ‘Ik geloof in de wederopstanding van het vlees….. en een eeuwig leven! De dood is niet het laatste. Want de wenende Jezus is Heer. Hij staat boven het leven en zelfs boven de dood. Hij die gezegd heeft : ‘Ik ben de Opstanding en het Leven, wie in mij gelooft zal leven ook al is hij gestorven’.

Hans Lowijs.

Dagelijks Woord

  • donderdag 23 november 2017 - Jakobus 2:8-9
    Wanneer u echter het koninklijke gebod volbrengt dat de Schrift geeft: ‘Heb uw naaste lief als uzelf,’ dan handelt u juist. Maar als u op het uiterlijk afgaat, begaat u een zonde en bestempelt de wet u als overtreders. -- Jakobus 2:8-9