blue-flower headerblauw1 maple raindrops walden-pond windows

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/hanslowijs/domains/hanslowijs.nl/public_html/libraries/cms/application/cms.php on line 464

‘’De brand er in’. De enigste mogelijkheid om samen te kerken in één gebouw is beide kerken in de brand steken en samen een nieuwe kerk bouwen’.
De man die mij dat vertelde meende dat natuurlijk niet echt maar het gaf aan hoe beide gemeenten aan hun gebouw gehecht waren. Hun voorouders hebben aan de bouw meegewerkt, ze zijn er getrouwd, kinderen gedoopt .. zoveel dierbare momenten liggen er in die kerk. Hun kerk opgeven dat nooit. Het eigen kerkgebouw opgeven is in vele plaatsen een onneembare obstakel in het samen gaan. ‘De brand er in’.
Ik moest hieraan denken bij het schrijven van deze meditatie over Pinksteren. ‘En er verschenen in het huis waar de discipelen zich bevonden een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten’. Dit gebeurde met de komst van de Heilige Geest, op het Pinksterfeest.
Het Pinksterfeest misschien wel het moeilijkste van alle feesten. Kerst is duidelijk. Een lieve kleine baby in een voederbak, maar Pinksteren wat moet je je daar bij voorstellen? Natuurlijk: er is het prachtige verhaal van al die mensen met verschillende talen en culturen die opeens elkaar verstaan. Alhoewel, de vlammen op het hoofd zijn weer wat moeilijker te begrijpen. Nu, ik denk als je de betekenis van de Geest probeert vast te leggen, dat je van te voren al weet dat het niet gaat lukken.
Echt helder voor mij werd Pinksteren voor mij, toen ik eens een verhaal las. Hier werd zo’n duidelijk beeld geschetst, dat ik het voor me zag. ‘Een predikant vertelde hoe hij bij zijn vrienden in de tuin zat te borrelen. Het was gezellig. De kinderen waren heerlijk aan het spelen. Tot ze opeens een doosje lucifers hadden gepakt en – kinderen eigen – een leuk vuurtje aan het stoken waren in de tuin van de buren.
De volwassenen hadden nog niets in de gaten en de dominee werd bevraagd over zijn werk: Wat is dat nu eigenlijk, Pinksteren? Pas toen werden de kinderen ontdekt. Dat was ook het het antwoord: een vuurtje stoken bij de buren’. Als de wind van de Geest gaat waaien en het vuur van de Heilige Geest gaat branden, gaan deuren en vensters open. Daar gebeuren geweldige dingen. Daar gaan de hoogmoed en de trots van  mensen in vlammen op. Daar wordt de twijfel verteerd en harten verwarmd en verlicht. Zonder Heilige Geest zijn we nergens. Zonder Heilige Geest schiet het geloof geen wortel, heeft de hoop geen uitschieters en draagt de liefde geen vrucht. Wij hebben vandaag gebrek aan Heilige Geest. Alleen de Geest kan ons leven vernieuwen en over  de pijn van een gekneusd leven en de smart van  groot verlies  heen tillen. De Heilige Geest wordt door Jezus de Trooster genoemd. Jezus is lichamelijk niet meer bij ons, maar met zijn Geest  wil Hij ons omringen, bezielen en bemoedigen. Wij zijn op weg naar de grote Zomer van de eindtijd. Op weg naar de oogst. Naar de dag waarop uit vele volken  mensen  het Nieuw Jeruzalem binnengeleid zullen worden. En ook van hen gezegd kan worden: Zij werden allen vervuld met de Heilige Geest. Pinksterfeest is daarom ook zendingsfeest.
Met het oog op de komende oogst worden we geroepen om missionair bezig te zijn, om anderen te trekken binnen de lichtkring van Gods liefde.Wij vragen ons vaak af: Wat hebben wij aan de Heilige geest?
We moeten die vraag omkeren. Wat heeft de heilige Geest aan ons. Zijn we nog bereid om levende getuigen te zijn, zoals Jezus zei bij zijn vertrek. ‘Jullie zullen mijn getuigen zijn’? Zit toch niet iets van waarheid in die opmerking van die man: ‘De brand moet er in’
Met Pinksteren gaat het er om dat we het vuurtje bij onszelf en bij de ander aanwakkeren.
Pinksteren gaat om enthousiasme, gaat om vuur ontsteken bij de ander. Je bent ergens door getroffen en je wilt dat ook aan anderen meegeven. Petrus vertelde over de grote daden van God. Hij sprak zo aanstekelijk dat iedereen wel begreep dat hij ergens warm voor liep. Daarvoor hoefde je hem niet letterlijk te verstaan.
Dat is wat we gezamenlijk in onze kerken moeten zoeken. Werkelijk inspiratie die je raakt, die je in vuur en vlam zet. Daar wil je wat mee doen. Jijzelf, maar je wilt ook de buren in vuur en vlam zetten. Mensen zien het aan je en worden nieuwsgierig. Je hoeft de straten niet langs om het uit te venten. Ware inspiratie wordt herkend. Dat is wat ik u, jou en mijzelf, al de kerken toewens. ‘De brand in de kerk‘ dat is zo gek nog niet.

Hans Lowijs, Pastor.

Dagelijks Woord