blue-flower headerblauw1 maple raindrops walden-pond windows

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/hanslowijs/domains/hanslowijs.nl/public_html/libraries/cms/application/cms.php on line 464

Als een van u het moeilijk heeft, laat hij bidden;is hij vrolijk, laat hij een loflied zingen”. (Jakobus 5:13)

U kent vast wel de uitdrukking: “Jantje lacht, Jantje huilt”.
Nu zo iets horen we ook in de brief van Jakobus.
Jakobus, waarschijnlijk een “broer” van Jezus, een zoon dus van Maria en Jozef, schrijft een brief.
Een brief, bestemd voor alle gelovigen van zijn dagen. En ook voor die van nu. Voor u en mij dus. Een brief met allerlei praktische lessen.
Jakobus, Hij heeft het over onze Want die kunnen wisselen zegt hij. Soms zitten we goed in ons vel, maar soms ook niet. Ook Gods kinderen is niets menselijks vreemd. Die balanceren ook tussen die twee uitersten van vreugde en verdriet.
Nu de Heer wil graag, dat je Hem vertelt van je moeiten en zorgen. Laat Hem wéten, dat je iets mist of verdriet of zorgen over hebt.
“Als een van u het moeilijk heeft, laat hij bidden”, schrijft Jakobus. Ja, laat het God weten.
We hebben vaak de neiging, het te laten weten. Onze gezinsleden, onze familie en vrienden. En soms iedereen om ons heen. En zeker het is nodig, je te kunnen uiten.
En het is fijn, als je een praatpaal hebt. Iemand, die altijd geduldig luistert.
Maar steeds weer hetzelfde klaagliedje, voor iedereen die maar in je omgeving komt? Wat wil je daarmee bereiken?
Anderen hebben hun eigen problemen wel.
Ieder huisje heeft zijn kruisje immers?
Dus niet klagen naar anderen toe zegt Jakobus, maar bidden. Gaan naar de Vader in de hemel. Die in zijn Zoon heel dichtbij ons gekomen is.
Bidden, dat is: naar een ander adres. Je richten op God. En spuien. Je mag alles zeggen tegen God. Je mag huilen om wat je afgepakt werd. Je mag het Hem zeggen, als je het niet eens bent met hoe je leven gaat. Je mag klagen, omdat Hij er niets aan doet.
En helpt dat dan?
Nou en of! Dat beseffen we niet altijd. We gaan vaak om met onze problemen, alsof Hij er niets mee te maken heeft. Alsof Hij er geen weet van heeft. Alsof we ze zelf, alleen, moeten opknappen.
Nu dat is beslist niet zo!
We mogen bidden. |
En bidden helpt! Zeer zeker!
Hoe dan wel?
Nou, niet doordat als op commando altijd de moeite, bijvoorbeeld de ziekte, weggenomen wordt. Hij kan ons gebed ook op andere manieren verhoren.
Door de pijn te lenigen, dragelijk te maken.
Niet klagen, maar dragen en vragen om kracht, zo luidt het gezegde. En die krijg je vast op het gebed. Het gebed in Jezus’ naam. Dat is: in nauwe verbinding met Jezus.
De gestorven redder en verhoogde Heer. Schuilend achter zijn bloed. Vertrouwend op zijn kracht.
En dan gaat Jakobus in de brief verder met mensen die vrolijk zijn.
“Is hij, iemand van jullie, vrolijk, laat hij een loflied zingen. 
Niet een nummer uit de top-100 om de lof van een mens te bezingen. Maar de lof van God! Liederen, waarin je de lof van God laat horen. Waarin je Hem prijst om wat Hij geeft, ook aan jou.
Om wie Hij is, zelfs voor u! Daar doe je de Heer veel plezier mee. Hij geniet van lofliederen, die klinken in de zangdiensten. 
Maar Hij verkneutert zich ook, als u, jij, ik zijn roem laat horen.
Ik hoor het je al zeggen: “Zingen, ik? Maar ik kan totaal niet zingen”. Nee?
Nou, misschien heb je geen gevoel voor klank en ritme. Maar probeer het toch maar. Je hoeft geen solocarrière te beginnen,hoor. God hoort je. En Hij geniet intens van je gebrom!
Of van uw gepiep of gekras! Jazeker!
En wat zijn er een mooie liederen! Ook klaagliederen. Liederen vol “waaroms”. Liederen, vlakbij de opstand. Lees maar eens de liederen van A.F. Troost over de dood van een dierbaar kind in Zingende Gezegend! Maar ook veel lofliederen.
“Zing, zing, zingen maakt blij!” zegt een kinderlied. Het is waar! Zing je moeiten van je af, naar God toe! En uit je vreugde naar de Gever daarvan.
En zing heen naar het nieuwe leven, dat één loflied zal zijn! En zo, nu al, soms, klinken psalmen in de nacht.
Jaren geleden bezocht ik een oudere vrouw. Ze was somber gestemd, ze wist niet wat ze met haar leven aan moest. Niet met het verleden, noch met het heden, noch met de toekomst.
Wezenloos keek ze mij aan.
Na lange stiltes vertelde ze beschaamd welke gekke dingen ze in haar wanhoop had gedaan.
Ook vertelde ze van haar slapeloze nachten en dat ze dan een psalm zong:
"Wanneer ik wakend in de nacht,mijn geest bij U, Heer, laat vertoeven, dan mag ik weer uw goedheid proeven; uw hulp wordt nooit vergeefs verwacht. Waar zich uw vleugels breed ontvouwden zing ik mij van mijn zorgen vrij. Mijn ziel Heer, is U zeer nabij, door uw hand word ik vastgehouden".(Psalm63)
Even wordt de onmacht van de situatie doorbroken. Wat een woorden!
En dat zij die woorden zegt, denkt, zingt in de rusteloosheid van de nacht.
Weken daarna, als ik voorganger ben in verschillende kerken, laat ik die psalm zingen. En iedere keer proef ik een moment van bevrijding door het verhaal van de vrouw.
"Waar zich uw vleugels breed ontvouwden,
zing ik mij van mijn zorgen vrij!"
Dat is een reactie op moeite, die heen leidt naar dankzegging.
Zing, piep of kras maar mee!
En gun de Heer intense vreugde!
Hans Lowijs, pastor

Dagelijks Woord