blue-flower headerblauw1 maple raindrops walden-pond windows

Mijn omzwervingen hebt u opgetekend,vang mijn tranen op in uw kruik. Staat het niet alles in uw boek?’ (Psalm 56 :9)‘Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet’. Kinderen kunnen er een prachtig spel van maken. Één iemand ziet het, de anderen mogen ernaar raden. Soms is het spel snel uit, want gelijk wordt het goede antwoord geraden. Andere momenten duurt het langer, voordat iedereen ziet wat er bedoeld wordt. In de wereld van grote mensen is het niet anders. De één gaat rustig door het leven. De ander heeft veel meer moeite om het leven te leven. We leven in dezelfde wereld, toch beleven mensen de wereld en de omstandigheden waarin ze zich bevinden heel verschillend.Vaak is het dan: ik zie, ik zie, wat jij niet ziet. De één ziet Gods goedheid en genade, de ander zou het willen, maar het lukt niet. De één voelt zich begrepen in zijn of haar omstandigheden, de ander gaat eenzaam door het leven. Niet begrepen, het leven brengt meer vragen dan antwoorden.Het afgelopen jaar heb ik nogal wat tranen gezien in de gemeente. Bij ernstige ziekte, verdriet, eenzaamheid, niet begrepen voelen door de ander, overlijden van een dierbare… En dat raakt je diep. Het is dan ook niet vreemd dat het verdriet bij een ieder een eigen leven kan gaan leiden. David kent in Psalm 56 ook de turbulentie van het leven. Maakt mee, wat anderen niet meemaken.De woorden vanuit Psalm 56 maken dan ook diepe indruk.Maar toch lees ik in Gods Woord dat Hij al onze tranen bewaart. Hij ziet ze allemaal. Schaam je dus niet voor je tranen. Voor je pijn of voor je verdriet. Het is helaas realiteit in ons leven. Toch schiep God de traanbuisjes om ons verdriet te uiten. Daar hoef je, je niet voor te schamen, die mogen er zijn. Ze zijn zelfs het bewaren waard!David weet er in Psalm 56 ook van; ‘Vang mijn tranen op in uw kruik’.Zo’n kruikje was een tranenflesje. Zulke flesjes werden aan overledenen meegegeven in het graf; daarin hadden de nabestaande hun tranen laten druppen vanwege het verdriet om het heengaan van hun geliefde. David bidt: ‘Heer wilt u mijn tranen in zo’n flesje doen? Wilt u ze opvangen en bewaren? Eigenlijk een heel eenvoudige, kinderlijke vraag. Zo eenvoudig dat je denkt; Kan dat wel? Heeft God niets iets anders te doen? Is hij niet veel drukker met het wereldbestuur? Met het luisteren naar de engelenkoren? Wat moet hij met een kruik vol tranen? Maar zo kinderlijk gaat het er in het geloof aan toe.Geen enkele traan laat Hij verloren gaan. Onze tranen van verdriet om onze (ernstige) ziekte, gemis en eenzaamheid. Niet één doet Hij er op de grond vallen. Weet u dat, dat me troost. Me bemoedigt. Voor elke traan zal God Zelf een parel van vreugde geven. Dat maakt de omstandigheden niet anders. Het verdriet niet minder. Maar God belooft er te zijn. Dát geeft moed. Daarom sleep heel uw hebben en houden voor Gods aangezicht, dingen waarover u al vele tranen hebt geschreid, maar ook dingen waar u nog geen traan om hebt gelaten. Vraag Hem met het hart van een kind: Mijn tranen Heer doe ze in Uw fles. Al twijfel je aan Gods hand, twijfel niet aan Zijn hart. Leg het alles maar bij de Heere God neer. En laat al de troosteloze tranen u troosten. God bewaart ze – En zing dan Psalm 56:4 mee: ‘In mijn bangste uur vertrouw ik op u’.Dit weet ik vast, God zal mij nooit begeven!

Hans Lowijs,pastor

Dagelijks Woord

  • woensdag 21 augustus 2019 - Jakobus 5:10-11
    Neem een voorbeeld aan het geduldige lijden van de profeten die in de naam van de Heer spraken. Degenen die standhielden prijzen we gelukkig! U hebt gehoord hoe standvastig Job was, en u weet welke uitkomst de Heer gaf; de Heer is immers liefdevol en barmhartig. -- Jakobus 5:10-11