headerblauw1

Dat kan zomaar gebeuren. Dat geloven voor u of jou niet fijn is. Integendeel…! En dan… wat doe je dan? God dan maar vaarwel zeggen…?

Er is een Psalm in de Bijbel die daarover gaat. “Wat doe je als je moeite heb met God.”

Het is Psalm 77die ons antwoord geeft.

Denk ik aan God… zegt Psalm 77:4

Aan God denken… Je kunt dan best eens schrikken van je eigen gedachten. Ja, soms zit je geloof voor je gevoel op grote hoogte. Je kan echt met heel je hart zeggen: ‘Niets kan mij scheiden van de liefde van God!’

Soms (of voor u/jou misschien wel vaak?) is het veel moeilijker om te geloven. Misschien ben je zelf gewoon eens wat down. Of heb je in je nabije omgeving iets meege­maakt, dat je aan 't twijfelen zet. Ziekte, een ongeluk, het overlijden van een geliefde… Wat een vragen kun je dan hebben, ook richting God: God, waarom toch?! Het kan dan soms erg moeilijk zijn om te geloven.

Het is misschien een bemoediging, dat de Bijbel daar zo open en eerlijk over spreekt. In de Bijbel is het niet altijd rozengeur en maneschijn in het geloof. Geloven is vaak moeilijk en een strijd. Iemand die dat zeker ervaren heeft is Asaf, de dichter van Psalm 77. Hij zegt zelfs in vers 4: ‘Als ik aan God denk, dan kreun ik …’(‘zucht ik’ staat in de Nieuwe Bijbelvertaling) ik...' En je denkt, als je dat zo leest, staat dat in de Bijbel?

Asaf denkt zo aan God, en hij zegt dat God veranderd (niet meer dezelfde) is (vers 11). Vroéger, ja vroeger was God goed. Toen zag Hij naar Asaf en het volk om. Maar nu..? Verstoot God ons? Vergeet Hij om goed te zijn voor ons?

Wat herkenbaar kunnen deze woorden zijn, nietwaar? Wij kunnen soms niet overweg met God. Wij begrijpen Hem misschien niet. Waarom God? Waarom!?

Een opmerkelijke Psalm is het. In het eerste gedeelte (tot en met vers 11) klinkt de psalm erg somber. Maar in vers 12 is er een plotselinge omslag. Het is alsof Asaf zich boven zijn eigen twijfels uitzingt. Hij zegt: ‘Ik zal de daden van de Here gedenken, ja, ik wil gedenken Uw wonderen van ouds' (vers 12).

In zijn moeilijke perioden, als hij somber is en God niet begrijpt en God ook niet in zijn leven ziet, denkt Hij aan vroeger.

Vroeger… denkt u daar ook wel eens aan? Aan die tijd toen God je zoveel gaf? Toen je voor je gevoel veel méér geloofde? Dat wat God ons gaf mogen we koesteren. Dat zegt Psalm 77 ons. Denk maar aan vroeger…

En dan zeg ik: we mogen ook denken aan héél vroeger…. 2000 jaar geleden. Aan wat God heeft gedaan om u en jou te redden. Asaf denkt trouwens ook aan een redding die God gaf. 'Gij hebt uw volk met een machtige arm verlost' (vers 16). En zo mogen wij ons vasthouden aan Jezus. Hij stierf voor ons aan een kruis vlak bij Jeruzalem, zo’n bijna 2000 jaar geleden. Door Jezus zijn wij gered. Wat een wonder, wat een grote God hebben wij! ‘Wie is een God, groot als God?’ (vers 14)

Nee, de moeilijkheden zijn dan niet voorbij. Vragen blijven er. Asaf begreep lang niet alles. Maar hij kreeg wel op de één of andere manier wel rust, omdat hij zèlfs met zijn geloofsvragen en klachten over God bij God terecht kon.

Ook wij begrijpen God niet altijd. We weten niet waarom dingen ons overkomen… Maar we kunnen toch niet zonder God? Asaf zegt God niet vaarwel, en ik hoop u en jij ook niet. Ook al is God op dit moment misschien verborgen voor ons, voor ons gevoel ver weg… we kunnen niet zonder Hem. Hij is de enige die ons kan redden.

Hans Lowijs.

Dagelijks Woord

  • dinsdag 16 januari 2018 - 1 Johannes 5:11-12
    Dit getuigenis luidt: God heeft ons eeuwig leven geschonken en dat leven is in zijn Zoon. Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet. -- 1 Johannes 5:11-12