blue-flower headerblauw1 maple raindrops walden-pond windows

Het was een nare winterse dag. De straten van Londen waren zo goed als verlaten. Een kreupele halfblinde oude man, in lompen gekleed, loopt door één van de vele treurige straten die de stad kent. In de ene hand hield hij goedkoop kersenhoutgekleurde viool. Met zijn verkleumde oude vingers probeerde de man zijn instrument te bespelen. Hij bleef even onder ieder appartement stilstaan in de hoop dat iemand hem één of twee muntjes zou toewerpen.

Twee goedgeklede mannen liepen langs en groetten de oude man. “Het is een trieste dag, beste vriend.” “ Het is een stormachtige dag” antwoordde de violist, “waardoor de mensen zelfs niet heel even hun ramen openen.” “Waarom zorgt u niet dat zij hun ramen openen? Speel iets waardoor ze wel moeten luisteren.” “Ik wou dat ik zo goed kon spelen” antwoordde de oude man.

Eén van de mannen gaf de ontmoedigde man een schouderklopje terwijl hij zijn andere hand naar de viool uitstak. “Mag ik er iets op spelen?” vroeg hij. Terwijl hij met liefde de strijkstok over de snaren liet gaan, vulde de lucht zich met een bijna hemelse melodie. De ramen werden geopend en hoofden keken de straat af op zoek naar de bron van dit prachtig snarenspel. Kinderen kwamen naar buiten om te kijken. Muntjes vielen op de straat. De gast violist bleef spelen en meer muntjes werden toegeworpen. De tweede man raapte de muntjes op voor de oude man. De oude man vroeg “Wie is het die mijn oude viool bespeelt? Dat moet een meester zijn.” “Hij is inderdaad een meester,” w as het antwoord, “Dat is Paganini.”

Wat een verandering van klanken nu de viool in handen was van een grote meester! Ondanks dat het een goedkoop instrument was, waren de melodieën betoverend, ontroerend en een genot voor iedereen die het kon horen. We zijn misschien ‘maar’ gewone mensen. Mogelijk is ons overkomen niet zo indrukwekkend en vinden we onze namen niet terug in de lijsten van bekende mensen.

Maar oh… wat een muziek, wat een zegen, wat een kracht kan voortkomen uit onze levens als wij ons overgeven aan de grote Meester van het heelal.

Dagelijks Woord

  • woensdag 21 augustus 2019 - Jakobus 5:10-11
    Neem een voorbeeld aan het geduldige lijden van de profeten die in de naam van de Heer spraken. Degenen die standhielden prijzen we gelukkig! U hebt gehoord hoe standvastig Job was, en u weet welke uitkomst de Heer gaf; de Heer is immers liefdevol en barmhartig. -- Jakobus 5:10-11