headerblauw1

Laten we eens aannemen dat jij tot over je oren verliefd bent. Op een heel leuk(e) meisje/jongen. Ik ben dat ook meerdere malen geweest, dus weet hoe dat voelt. Overdag heb je vlinderachtige kriebels in je buik, 's nachts droom je van haar/hem. In het begin zit je echter met 1 probleem: Je weet niet of hij/zij al weet dat jij verliefd op hem/haar bent. En je weet al helemaal niet of het wederzijds is. Dus wat moet je nou ? Ik heb een paar tips voor je

Hier komt de 1e: Schrijf hem/haar een brief met erin hoeveel en wat je voor hem/haar voelt. Zeg dat je zou willen dat je zijn/haar schooltas was. Je eindigt met veel liefs enzovoort enzovoort. Maar net op de dag dat die brief aankomt valt er zoveel post in de brievenbus dat ze jou brief helemaal vergeet open te maken.

Tip 2: Bel hem/haar op! Dat gaat zo: Je pakt de telefoon (waarschijnlijk met bevende handen) Maar dan: Hij/zij kijkt net haar/zijn favo tv programma en denkt bij zichzelf. Ach die vervelende telefoon ze bellen maar terug hoor.

Tip 3: Maar jij bent nog steeds verliefd. Ik heb nog een laatste tip je verzamelt al je moed. Denk : Het is nu of nooit … Alles of niets. Je koopt een grote bos bloemen en gaat bij haar langs. Maar net als jij aanbelt zit hij/zij zijn/haar nieuw gekochte cd keihard op zijn/haar slaapkamer te draaien en hoort dus de bel niet. Je gaat met een sip gezicht naar huis.

Een paar weken later hoort dat meisje of die jongen dat jij hem/haar leuk hebt gevonden. En weetje wat ze zegt? huh jij op mij?! Jaja, je had toch in ieder geval kunnen schrijven,bellen of desnoods naar me toe kunnen komen ik ben vaak zat thuis! IK HEB ER NIETS VAN GEMERKT!

Merk jij wel eens iets van God? God wil een relatie met jou dus dacht Hij laat Ik eens een brief schrijven. Het werd een grote dikke brief, de Bijbel. Bijna op elke bladzijde staat Ik wil een Vriend voor je zijn. Maar weetje wat er gebeurde? Jij leest liever andere boeken waardoor de Bijbel wel op je kamer ligt maar ongeopend. En jij maar zeggen. Nee, ik merk niks van God.

Toen dacht Hij laat ik hem/haar opbellen. En elke zondag 20 minuten voor de kerk luidt de koster de kerkbel en die bel maar roepen: Kom, kom, kom maar jij denkt.. Ik lig net zo lekker in m'n bed ik ga niet.. Of je gaat juist wel maar als je er eenmaal bent en de preek begint moet je ineens aan heel andere dingen denken. En voor je het weet zegt de dominee 'Amen' en dan zeg je. Lekker naar huis en ondertussen maar zeggen ik merk nooit wat van God. Tenslotte: Nu dacht God NU OF NOOIT het is ALLES OF NIETS. Ik ga er Zelf heen maar niet met een bos rozen maar via Zijn Zoon Jezus Christus. Hij genas, vertelde en liet zien dat God van hen hield. Maar de mensen wilde Hem niet … en sloegen Hem aan het kruis en ze zeiden Nee, we merken niets van God.

Maar toen op een dag toen die mensen stierven 'schrokken' ze. Want ze deden hun ogen open en wie zagen ze? … God. En toen zeiden ze Ja maar, God hoe konden wij weten dat U er was en dat U van ons hield. U had toch een brief kunnen sturen of kunnen bellen of desnoods Zelf kunnen komen?!

Wat denk jij dat God dan zal zeggen? Ik daag jullie uit om GOD te zoeken. Om er je best voor te doen God is al zolang op zoek naar jou Hij schrijft,belt en Hij komt maar liefde moet van 2 kanten komen zoals verkering tussen 2 mensen. Ik hoop dat jij zijn brief gaat lezen. Dat je de tijd neemt om te overdenken. En als Hij je 'opbelt' dat je al biddend terugpraat. En als Hij bij jou op de stoep staat, dat je de deuren van je huis voor Hem openzet. Wanneer je dat doet, zal er iets moois groeien: Een prachtige relatie tussen jou en God en reken maar, dat die relatie nooit zal ''uit'' gaan!

Bron: Twintig redenen om in God te geloven Van: Ds. Koos Staat

Dagelijks Woord

  • woensdag 26 juli 2017 - Hebreeen 13:15-16
    Laten we met Jezus’ tussenkomst een dankoffer brengen aan God: het huldebetoon van lippen die zijn naam prijzen, ononderbroken. En houd de liefdadigheid en de onderlinge solidariteit in ere, want dat zijn offers waarin God behagen schept. -- Hebreeen 13:15-16